VirGo_Gals

ฉันว่า...ฉันพอจะเริ่มเข้าใจตัวเธอมากขึ้นแล้วล่ะ
เธอ..มีฉันไว้พึ่งพายามที่เธอเหงาจริง ๆ
แต่ฉันก็ไม่รู้นะว่า..เธอจะรู้สึกดีกับฉันในระดับไหน
ถึงตอนนี้..ฉันเริ่มหยุดตัวเองอยู่เฉย ๆ แล้ว
ฉันรอดูเธอแบบเฉย ๆ ดีกว่า
คงไม่วิ่งเข้าไปหาเธอจนเกินไปแล้ว
แค่ฉันเจอเรื่องเมื่อวันวาเลนไทน์เข้าไป
ฉันก็เริ่มใช้สมองคิดทบทวนเรื่องราวไปพลาง ๆ แล้วล่ะ
ว่าอะไรมันควรจะเป็นอะไร

เรียกได้ว่าฉันก็ยังหลงไหลได้ปลื้มกับเธออยู่เหมือนเคย
แต่ก็อยู่เฉย ๆ ดีกว่า
เธอจะก้าวเข้ามาหาเมื่อไหร่ก็แล้วแต่เธอแล้วกัน
ก็ตลอดเวลาที่ผ่านมา..เธอก็จะก้าวเข้ามาหาฉันเป็นช่วง ๆ อยู่แล้วนี่
บางทีก็ดูเหมือนจะรู้สึกดีกับฉันมากๆ
แต่บางทีก็หายไปหลายวัน
ฉันจะเอาอะไรแน่นอนกับเธอบ้างได้มั๊ยเนี่ย
เฮ้ออออออ........

พอถึงช่วงที่เธอหายไปช่วงหลัง ๆ เนี่ย
ฉันก็เริ่มชินชามากขึ้น
เตรียมตัวทำใจมากขึ้น
จริง ๆ ที่ผ่านมา..ลึกๆก็ทำใจไว้ตลอดอยู่แล้วล่ะ

เพราะฉันรู้สึกมาตลอดเวลาว่า
เธอมีใคร ๆ เข้ามาในชีวิตเธอมากเหลือเกิน
และถึงเค้าจะไม่ได้เข้ามาในชีวิตเธอเอง
เธอก็ยังคงมองหาโดยตลอด..ไม่เคยหยุด
จนบางที..ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่า
ฉันมันเป็นคนฆ่าเวลา..ก็เท่านั้น
แล้วก็พอจะเข้าใจแหละนะว่าไอ้ที่บอกว่าดู ๆ กันไปก่อน
นี่ก็อาจจะเป็นเหมือนการคบไว้เผื่อเลือก
รึป่าว

จังหวะเวลาช่วงที่ฉันคิดแบบนี้
มีคน ๆ นึงเข้ามาในชีวิตฉัน
โดยบังเอิญ...
เค้าคงรู้สึกดีกับฉัน..เหมือนที่ฉันรู้สึกดีกับเธอ
ฉันว่าฉันรู้สึกได้นะ
เค้าดีกับฉันมากกว่าเธอซะอีก
แต่ฉัน...กลับไม่ได้รู้สึกอะไรกับเค้าเลย
ฉันก็ให้เค้าได้แค่เพื่อน ณ ตอนนี้เท่านั้น
ก็เพราะว่าฉันยังคงรู้สึกดีกับเธออยู่
ทุก ๆ ครั้งที่ฉันได้อยู่กับเค้า..ฉันยังอยากให้เค้าเป็นเธอด้วยซ้ำไป
แย่จังเนอะ

แต่ที่แย่ไปกว่านั้น...ฉันว่า..
ฉันกำลังทำกับเค้า..เหมือนที่เธอทำกับฉันเลย
ฉันเหมือนเห็นตัวเองในกระจกยังไงก็ไม่รู้
ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ
มันเป็นไปเเอง
จริง ๆ
ฉันเข้าใจเธอเลย..เธอคงไม่ได้คิดจริงจังอะไรกับฉันจริง ๆ
ก็แค่คน ๆ นึงที่พอจะคบหาไว้พูดคุยเวลาไม่มีใคร..เท่านั้น
ไม่ได้สำคัญอะไรกับชีวิตมากมาย
ฉันพูดถูก..ใช่มั๊ย

ทุกครั้งที่เธอหายไปแบบนี้..ฉันก็จะเข้มแข็งมากขึ้น
แล้วเหมือนกับว่า..ฉันเริ่มสร้างกำแพงอะไรขึ้นมาซักอย่างกับตัวเอง
ทำไมนะ..ฉันจะสมหวังกับคนที่ฉันหวังบ้างไม่ได้รึไง
ชีวิตฉันมันน่าสงสารจังนะ