VirGo_Gals

ใกล้วาเลนไทน์แล้วซินะ
แน่นอน..ตอนนี้ฉันมีเธอ

ที่มีความรู้สึกดี ๆ ให้อยู่แค่คนเดียว
ฉันก็ต้องทำอะไรซักอย่างให้เธออยู่แล้ว

ฉัน..ซื้อของขวัญให้เธอ
เป็นกล่องดนตรี..ตุ๊กตาหมีสีขาวถือหัวใจสีแดง
น่ารักเป็นที่สุด
ฉันก็แค่หวังว่า..ถ้าให้เธอไปแล้ว..เวลาเธอเห็นมัน
หรือได้ฟังเพลงจากเจ้าหมีตัวนี้แล้ว
เธอจะได้นึกถึงฉัน
เฮ้อ..โรแมนติกจังนะ

แล้วฉันก็ตั้งหน้าตั้งตารอให้ถึงวาเลนไทน์เร็ว ๆ
ฉันจะได้ให้ของขวัญกับเธอ..
แค่คิดก็อมยิ้มแล้ว...
ฉันได้แต่จินตนาการว่า
"วันนั้นไม่รู้จะเป็นยังไง จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างนะ
อยากให้วันนั้นเป็นวันที่มีความสุขมาก ๆ วันนึงเลย
เฮ้อ..เค้าจะรู้บ้างมั๊ยนะว่าเราชอบเค้ามากขนาดนี้"

แต่..ทำไมมันถึงไม่เป็นไปอย่างที่คิดนะ
ยังไม่ทันได้พูดอะไร..เธอก็บอกซะแล้วว่าวันนั้นเธอคงจะงานยุ่ง
เพราะมีงานใหญ่เข้ามาวันนั้นพอดี
ยังไงล่ะ..เธอมาหาฉันไม่ได้..ฉันไปหาเธอไม่ได้
แล้วจะยังไง
ปล่อยให้วันนี้มันผ่านไปเฉย ๆ งั้นหรอ
เธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับมันเลย..งั้นหรอ
ฉันก็คิดไปต่าง ๆ นานาแหละนะ
ฉันจะทำอะไรได้..ฉันก็ต้องตามเธอนั่นแหละ
เธอบอกว่าไม่..ฉันก็ต้องไม่
ฉันจะไปเรียกร้องอะไรได้
เราไม่ได้เป็นคนรักกันซะหน่อย..ใช่มะ

แต่สรุปแล้ววันวาเลนไทน์ปีนี้
ความตั้งใจของฉันมันสูญเปล่า
ฉันต้องเสียใจ
เสียความรู้สึก
และร้องไห้แบบที่ไม่ได้ร้องแบบนี้มานานแล้ว
จะทำกันเกินไปแล้วมั้ง
ทำไมเธอ..ถึงไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของคนอื่นบ้างเลยนะ
ร้องไห้จน..ปวดหัว ปวดตา ไปหมดเลย
แล้วมันก็ทำให้ฉันซึ้งใจกับเธอ
และท้อแท้ใจเหลือเกิน..ที่จะต้องรอเธอ
รอ..รอสิ่งที่ไม่รู้ว่ามันจะมีวันมาถึงมั๊ย
เพราะว่าแค่การเริ่มต้น..

เธอก็ทำให้ฉันเสียความรู้สึกได้มากมายขนาดนี้

แต่ก็นั่นแหละนะ...
เธอก็รู้..ฉันไม่เคยโกรธเธอได้เลย
ไม่รู้ทำไม
ฉัน..ยังคงเป็นคนเดิม..อยู่ที่เดิม
สำหรับเธอ..จริง ๆ