ความรู้สึกนี้นี่...มันอะไรกันเนี่ย
posted on 05 Nov 2007 20:14 by virgogals
เคยบ้างมั๊ย....เคยรู้สึกมั๊ยว่า...
บางที...คนที่เราคิดถึง....
เค้าสามารถรับรู้ความรู้สึกของเราได้
หรือไม่...เค้าก็กำลังคิดถึงเราอยู่เหมือนกัน
ตัวฉันเอง...เคยเป็นแบบนี้อยู่หลายครั้ง
ตอนแรกก็คิดว่ามันอาจจะบังเอิญมั้ง
แต่....มันจะบังเอิญทุกครั้งเลยหรอ
ไม่รู้สินะ...ความรู้สึกมัน....
บอกไม่ถูก...แต่มันทำให้ฉันรู้สึกประหลาดใจ
จริง ๆ นะ
หรือว่าจริง ๆ แล้ว....ความรู้สึกมันสื่อถึงกันได้จริง ๆ
โดยเฉพาะ...คนสองคน....
ที่เกิดความรู้สึกในใจแบบเดียวกัน
ในช่วงเวลาหนึ่งๆ
และถ้าจะโยงมันเข้ากับเรื่องราวของฉัน....
ความรู้สึกแบบนี้......
เหตุการณ์แบบนี้....
มันเคยเกิดขึ้นเมื่อครั้งที่ฉันได้พบเจอกับ...เค้า
ใช่...เค้าคนนั้นแหละ...
คนที่ฉันยังไม่ลืม
ทุกครั้ง..ที่ฉันคิดถึงเค้ามากๆๆ..
...มาก..เป็นพิเศษ
วันไหนที่นึกถึงแต่เค้าๆๆ..ทั้งวัน
ทุก ๆ ลมหายใจเข้าออก
วันนั้น...เหมือนจะเป็นวันพิเศษสำหรับฉัน
เพราะมันจะทำให้ฉันได้เจอกับเค้า...
ได้พูดคุยกับเค้า...ทำให้หัวใจของฉันอิ่มเอมเป็นที่สุด
แต่ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะทำเป็นคิดถึงเค้า
แบบนั้นทุกวัน
เพื่อให้ได้ผลตอบแทน
กลับมาอย่างนั้นนะ
ฉันก็แค่มีวันที่คิดถึงมากมายเป็นพิเศษ
กว่าที่คิดถึงธรรมดาทุกวัน
เท่านั้นแหละ
คิดถึงจนบางครั้งฉันยังถามตัวเองเลยว่า...
ทำไมวันนี้ฉันถึงคิดถึงเค้าจังเลยนะ
นั่นแหละ...มันเริ่มจากตรงนั้น
ตอนแรก..ฉันก็ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเอง
แต่มันเกิดขึ้นจริง ๆ นี่นา
ตอนนั้น..ฉันเลยเชื่อ...เชื่อว่า..
เราสองคนมีความรู้สึกเชื่อมโยงถึงกัน
แต่.....
....แต่....จนวันที่มีสิ่งที่มาทำให้
เค้า และ ฉัน..ต้องแยกจากกัน
ฉัน..ต้องเสียใจ
และ...ฉัน...แทบจะไม่เหลือความเชื่อแบบนี้
อยู่อีกเลย
ฉัน...ตัดสินให้ความรู้สึกนั้น..เป็นแค่
...เรื่องบังเอิญ..เท่านั้น
แล้วทำไมฉันถึงเกิดลังเลกับความรู้สึกแบบนี้
ขึ้นมาอีกน่ะหรอ...
ก็เพราะว่า..เธอ...เพราะเธอไง
เคยแปลกใจเหมือนกับที่ฉันเป็นกับเค้าคนนั้น
และคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญแบบที่ฉันได้ตัดสินไปแล้ว
แต่ว่า...มัน...มันรู้สึกได้
จริง ๆ
เพราะวันไหนที่ฉันคิดถึงเธอมากๆๆ
มากเป็นพิเศษ
มันจะทำให้ฉันได้พูดคุยกับเธอ
ทำให้เกิดวันพิเศษขึ้นมาอีกวัน
ทั้ง ๆ ที่บางที..ฉันคิดว่า..ฉันอาจไม่ได้พบเจอ
ไม่ได้พูดคุยกับเธออีกแล้ว
และยิ่งกว่านั้น..ยังคิดด้วยว่า
หลังจากนี้..ฉันจะไม่ติดต่อกับเธออีก
ฉัน...จะหายไปจากชีวิตเธอ
ก็ไม่รู้หรอกนะ..ว่าทำไมต้องทำอย่างนั้น
แต่...ฉันไม่อยากให้เธอมาทำดีกับฉัน
เพราะเหตุผลที่เคยเธอรู้จักฉัน..หรืออะไรก็ตาม
นั่นแหละนะ...เหมือนกับวันนี้..
วันนี้..ที่ฉันคิดถึง..คิดถึงเรื่องเธอ
ทั้งวัน..วนเวียน..ไปมา..อยู่ในหัว
ยังคิดในใจ..ว่า...ทำไมวันนี้ถึงได้คิดถึงเธอจังนะ
แล้วมันก็เกิดขึ้นอีก...
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น...เป็นเธออีกแล้ว
ความรู้สึกเรามัน...ส่งถึงกันได้จริง ๆ หรอเนี่ย
เราได้คุยกัน..เหมือนวันนั้น
วันที่เธอยังไม่เจอคนของเธอ
วันที่ฉันยังเป็นคนสำคัญ...
ทำให้ย้อนไปนึกถึงวันนั้นจัง
แต่ก็..นะ...เธอคงเหงามั้ง...
แล้วคนของเธอไปไหนซะล่ะ
แอบน้อยใจนิดๆ...แต่ก็ไม่ได้อะไรมากมาย
เพราะจากนี้ไป..ฉันก็คงคิดกับเธอแค่เพื่อนอย่างที่บอก
เพื่อนที่พิเศษคนนึง..เท่านั้นแหละ
ถ้าเธอมีความสุขกับคนของเธอ..ฉันก็ดีใจด้วย
แต่ถ้ามีอะไร..ฉันก็ยินดีอยู่ข้าง ๆ เธอเสมอนั่นแหละ
แต่...อย่าแปลกใจนะ..ถ้าวันใดวันนึง
..ฉัน..จะหายไป
เฮ้อ...บางที่สิ่งที่รู้สึก..อาจจะไม่ได้เกิดขึ้นในความเป็นจริงก็ได้
บางที..ฉันก็สับสนกับความคิด ความรู้สึกตัวเอง
จนอยากจะร้องไห้เหมือนกัน
P.S. อีกไม่กี่วัน..เธอก็จะกลับมาแล้วซินะ
ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องของเราจะเป็นยังไงต่อไป
มันยากเกินที่จะคาดเดาความรู้สึกทุกอย่างได้จริง ๆ