ก็ดีแล้วแหละที่เป็นแบบนี้
posted on 13 Sep 2007 16:52 by virgogals
เมื่อวันหนึ่งเธอก็ได้เงียบหายไปจากชีวิต
จะว่าเงียบหายไปเลยก็ไม่ใช่..เพราะเธอก็ยังติดต่อมาเรื่อย ๆ
เพียงแต่ว่า...
มันไม่ได้ทุกวัน ไม่ได้ทุกเวลา....เหมือนที่เคย
...ก็แค่นั้น...
ความรู้สึกของฉันหรอ....ตอนแรก ๆ ก็คิดว่าไม่เป็นไร...
ช่างเถอะ! ก็ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเธอนี่
แต่เหมือนว่าฉันจะไม่ได้รู้สึกอย่างงั้นจริง ๆ ...
มันมีอะไรที่มากกว่า
ความรู้สึกลึก ๆ ....มันเหมือน....มีอะไรขาดหายไป
แต่ก็นั่นแหละนะ....ทำไงได้ล่ะ...
ฉันกับเธอ...มันก็คงแค่นี้
ไม่ได้เสียใจ...ไม่ได้ฟูมฟาย....แต่ใจหาย....เท่านั้นเอง
ฉันไม่ค่อยเข้าใจการกระทำของเธอทั้งหมดซักเท่าไหร่
แต่ฉันก็ต้องพยายามเข้าใจว่า.....
"ไม่มีใครอยู่กับเราได้นานหรอก...ถ้าเค้าไม่ได้อยากอยู่กับเราจริง ๆ"
ฉันยังแอบหวังทุกครั้ง...ที่ฉันได้คุยกับเธออีก....
ว่าเธอจะเอ่ยอะไรออกมาบ้าง
แต่ก็เท่านั้นแหละ...เธอไม่เคยเอ่ยอะไรที่มันชัดเจนเลย
อาจผิดที่ฉัน...ที่สร้างกำแพงเอาไว้ตั้งแต่แรก....
ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกที่พยายามกดเอาไว้
มันกลายเป็นความรู้สึกที่น่าจะมากกว่าเพื่อนไปแล้ว
ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอคิดอะไรยังไง
ก็คงเหมือนเธอที่ก็ไม่รู้ว่าฉันคิดอะไรยังไง
ก็ดีแล้วแหละ...ที่เป็นแบบนี้