ระหว่างที่เธอเงียบหายไปอีกครั้ง
ไม่รู้ว่าเธอไปเจอใคร หรืออะไร
ระหว่างนั้น..ฉันก็ยังคงรอคอยไปเรื่อยเปื่อย
ไม่ใจจดใจจ่ออีกแล้ว
ไม่หวังอะไรในตัวเองมากมายอีก
แต่อีกใจนึงก็ถอดใจ
เธอ..เป็นแบบนี้อีกแล้ว
เฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ
อะไรของเค้า
ยังไง ยังไงล่ะทีนี้
ไม่เอานะ..ฉันยังอยากมีเธออยู่ในชีวิต
เธอห้ามหายไปแบบนี้ซิ
อย่าทำแบบนี้ซิ
ทั้ง ๆ ที่ควรจะชินชาได้แล้วนะเนี่ย
ยังจะเก็บเรื่องเธอมาคิดอยู่ได้
ทำไม..หัวใจ..ไม่เคยเด็ดขาดได้เลยนะ
เหมือนเคย...เธอก็กลับมาอีกครั้ง
กลับมาคราวนี้..มันเหมือนมีอะไรเปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นมั๊ย
ก็คงดีขึ้น...แต่ในใจฉัน..มันเหมือนมีอะไรที่ทำให้ไม่มั่นใจกับเธอเลย
ก็เพราะเธอไม่ได้บอกอะไรกับฉันไง
จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้อยากได้ยินคำพูดยืนยันอะไรนักหรอกนะ
เพียงแต่ถ้าการกระทำของเธอมันทำให้ฉันมั่นใจได้
ฉันก็คงไม่มานั่งลังเล วุ่นวาย มากมายแบบนี้
ครั้งนี้..ครั้งนี้..ครั้งนี้
เธอคง...รู้สึกว่างเปล่า..ไม่มีใครอย่างที่สุดล่ะมั้ง
ก็แน่ล่ะซิ
ช่วงที่เธอหายไปเธอไม่มีฉันนี่
ฉัน..ที่คอยอยู่ข้าง ๆ เธอเสมอไง
ในที่สุดเธอก็ต้องนึกถึงฉันจนได้
เอ่อ..จะดีใจดีมั๊ยเนี่ย..เหอะๆ
เหมือนเคย..ไม่รู้ทำไมครั้งนี้เธอถึงดูน่าสงสารเหลือเกิน
แต่เธอก็ไม่ได้บอกเล่าอะไรมากมาย
และฉันก็ไม่ได้ถามอะไรมากมายเช่นกัน
แล้วเธอ..ก็เข้ามาทำให้ฉันรู้สึกดี ๆ ได้อีก
แต่..ฉันบอกแล้วไง
ว่าใจฉันมันเริ่มสร้างกำแพงขึ้นมาอย่างเงียบๆก่อนหน้านี้ไปแล้ว
ถึงจะรู้สึกดียังไง
ในเมื่อรู้อยู่แล้วว่า..เดี๋ยวเหตุการณ์หลังจากนี้จะเป็นยังไง
มันก็คงมีความสุขไม่ลงหรอก
แล้วมันก็จริงอ่ะนะ
เหตุการณ์หลังจากนั้นมันก็เหมือนอย่างที่ฉันคิดไว้
คือเธอ..เงียบไป..เป็นนินจาหรือไงนะ
ผลุบ ๆ โผล่ ๆ (แอบขำนะเนี่ย)
นี่ถ้าวันนั้นที่เธอมาทำดีกับฉันแล้วฉันเผลอไปรู้สึกดีมีความสุข
ฉันก็คงเสียใจมากมายที่สุดในวันนี้
ถ้าฉันไม่รู้ตัวก่อน
ฉันคงฟูมฟาย คร่ำครวญกับเธอเป็นการใหญ่
แต่เพราะ..เจอมาหลายครั้งแล้วไง
ฉันถึงสามารถยืนอยู่ได้แบบนี้
ก็ได้..ในเมื่อเป็นแบบนี้..อีกแล้ว
และกำแพงในใจฉันมันก็เริ่มก่อสูงขึ้นมาเรื่อย ๆ
ฉันก็เลยต้องใช้วิธีเดิม
วิธีที่เคยใช้สารภาพความรู้สึกกับเธอ
คราวนี้ก็เป็นการสารภาพความรู้สึกนะ
แต่ว่า..มัน..มันเป็นการบอกอะไรบางอย่างเพื่อที่จะ
ยุติความสัมพันธ์แบบนี้ของเราซะที
และกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเมื่อก่อน
ก่อนหน้าที่ฉันจะสารภาพความรู้สึกของฉันกับเธอ
หรือจะเป็นก่อนหน้านั้นอีกก็ได้
เพราะฉันไม่อยากเสียเธอไป
ไม่อยากโกรธไม่อยากเกลียดเธอในวันข้างหน้า
บางทีความเป็นเพื่อนมันก็ยาวนานกว่าอะไรทั้งหมด
และฉัน..ก็จะได้ไม่เสียใจ
เพราะเท่านี้..ฉันก็มองเห็นอยู่แล้วว่า
ยังไง...วันข้างหน้า
ถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่
ฉันต้องเสียใจแน่ ๆ แล้วก็คงจะมากด้วย
นี่ฉันเห็นแก่ตัวรึป่าว
ที่กลัวตัวเองเสียใจมากขนาดนี้
แต่ก็เอาเถอะ..ฉันตัดสินใจบอกเธอไปแบบนี้ล่ะ
คงดีที่สุดแล้ว..สำหรับเรา
จะเป็นไรไป..เธอก็แค่เสียฉันไปแค่คนเดียว
แต่เธอก็คงมีคนอื่น ๆ อีกมากมาย
ระหว่างนี้ฉันก็ยังอยู่ที่เดิม..เหมือนที่เคยบอก
แต่เธอจะเหมือนเดิมมั๊ย..
ฉันจะทำอะไรได้
อย่าคิดว่าฉันไม่เจ็บปวดนะที่ฉันต้องทำแบบนี้
ฉันเสียใจ
ฉันร้องไห้
ฉันเสียดาย
ฉัน.......
ฉัน..ฉันก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้
แต่มันก็เป็นเหมือนการตัดไฟต้นลม
มันดีสำหรับเราสองคนแล้วล่ะนะ..ฉันว่า
เธอก็คงไม่ได้แคร์อะไรฉันมากมายหรอก
เหมือนก่อนหน้านี้ที่ฉันทำดีกับเธอ
เธอก็ไม่เคยแคร์ ไม่เคยสนใจอะไรอยู่แล้วนี่
จริงมะ
ถ้ามันจะออกมาเป็นแบบนี้
เธอก็อาจจะดีใจด้วยซ้ำ
รึป่าว
ช่างเถอะ
ฉัน..ไม่อยากคิดอะไร ณ ตอนนี้อีกแล้วล่ะ
